تبعید

اصلا بگو وهم

رویا

دستم را بگیر و زیر باران بدو

وهم قشنگی است

باران غرق بوسه می کند ما را

می ترسی خیس شوی

من زیر بوسه های خیس باران می رقصم

آسمان می غرد

تو لبهایت را گاز می گیری

دل به دریا می زنی

- خیس می شوی دختر

-شاعر از باران نمی ترسد

سایه رنگی عمارت چهل ستون تحویلت نمی گیرد

تقصیر خودت بود

توی راه پله های باریک عمارت مهربان شدی

مثل باران

درست

پیر است این عمارت

خنگ که نیست

خیس بوسه های باران شده ایم

حقمان است

مارا از پشت پنجره های رنگی بیرون کرده اند

ولی خودمانیم

چه تبعید قشنگی

تا ابد  بوسه های باران

رعدو برق

و همین وهمی که باران را  به رقص آورده است

باور نمی کنی

خودش گفت

یک قطره باران

از روسریم گذشت

پشت گوشم راه افتاد

قلقلکم داد و گفت:

این طور پیش برود امسال گرما نداریم.

چه تابستان قشنگی

چه رویای خیسی