برای هلیا و مامانش

انگشتهای کوچکت را بالا بگیر

بی بهانه گریه کن و بگو

((بغلم کن ))

تا دنیا بچرخد

نه برقصد

تا ویار خیابان نکنم

و خرید

و غارهای نا شناخته

و بگویم

گور پدر ظرفهای نشسته

قصه های ننوشته

برنج ته گرفته

داستانهای نا نوشته

کتابهای نخوانده

و کافه های تاریک منتظر

سرت را بچسبان به سینه ام

روزی هزار بار

از خرس پشمالویی که شبها برایش لالایی می خوانی

بترس بگو

مامان

بغلم کن