غديريه

آی آشنا ترین محرم سرای من

نوبت دل تو شد باده گیر جای من

بین این جماعت اهل فتنه و سکوت

غیرتونمانده است یاوری برای من

گرچه خون کند دلت زخم تیر کفرشان

یا علی صبور باش مثل شانه ها ی من

سهمت از سفر چه بود ،زخم و تیرو آبله

آمدی به حکم عشق باز پابه پای من

آی مردم زمین این منم علی من است

او که عطر روشنش مانده در کسای من

تا همیشه تشنه اند قوم من برایشان

پر کن این پیاله را پر کن از هوای من

باغ سینه اش پرا ز یاس یاد فاطمه است

هر که دل به او سپرد هست در لوای من

معجز بزرگ عشق اهل کشتی نجات

اهتمامشان کنید می رسد دعای من

۱۳۷۹سال