وعشق زخم قشنگیست(شعر)

رقص

adambarfi40 — Sun, 23 Aug 2009 16:07:10 GMT

باده باده می نوشم بی بهانه می رقصم

دور دور عشاق است عاشقانه می رقصم

هفت باده پی در پی بشکنید خم ها را

خانه می است این جا گرد خانه می رقصم

من به هر نوای عشق پرده پرده رقصیدم

پرده حجاز است این بی ترانه میرقصم

تشنه است اسماعیل در میان این سینه

سعی دیگری باید هاجرانه می رقصم

زن کجا ؟ خراباتی ! مستی است مردانه

بی نقاب می آیم بس زنانه می رقصم

هفت باده گلبو لااله الا هو

مست ساغر اویم سرخو شانه می رقصم

غرق بحر هیچ و همه تشنه ام به قدر همنه

مست عطر خنده او ماهیانه می رقصم

قطره قطره می ریزد از دل نگاهم دل

وای زیر پا دلها بی دلانه می رقصم

های ساقی مستان غرق آتشم گردان

آتشم نه آتشدان بی زبانه می رقصم

مکه تیر ۸۸

معشوق نه .....

adambarfi40 — Mon, 02 Mar 2009 17:03:31 GMT

معشوق نه عاشق شدم یک زن حرام شد

مستی شده است قسمتم سهم تو جام شد

چشمم به راه اسب سفیدت سفید شد

من آمدم و جاده به پایم تمام شد

این جرعه های نصفه و نیمه حلال تو

دور زنانه لذت شرب مدام شد

هی گشته ام دور لهیب چشمهای تو

خندیده ای که دخترک آخر چه خام شد

آنوقت درد پختگی ات در تنم دوید

آتش شدم سراسرو حاجت روام شد

بنشین فقط کنار این آتش ُ و گرم شو

گاهی بخوان نام مرا چون ننگ و نام شد

یک چای دم کشیده بنوش از نگاه من

لبهای تو نگاه من رقص از کدام شد؟

تو مرد طوفان های این وادی نمی شوی

سرما نشسته که زمان انتقام شد

این صید ره به سینه صیاد برده است

باید فدای عطر جنون خیز دام شد

گفتند : مرد می طلبد راه عاشقی

اصلا نداریمش.. نمانده ....تمام شد

دیدیم مردان خسته راهند پس امروز

معشوق نه عاشق شدم یک زن حرام شد

ترس

adambarfi40 — Wed, 24 Dec 2008 18:26:06 GMT

برای هلیا و مامانش

انگشتهای کوچکت را بالا بگیر

بی بهانه گریه کن و بگو

((بغلم کن ))

تا دنیا بچرخد

نه برقصد

تا ویار خیابان نکنم

و خرید

و غارهای نا شناخته

و بگویم

گور پدر ظرفهای نشسته

قصه های ننوشته

برنج ته گرفته

داستانهای نا نوشته

کتابهای نخوانده

و کافه های تاریک منتظر

سرت را بچسبان به سینه ام

روزی هزار بار

از خرس پشمالویی که شبها برایش لالایی می خوانی

بترس بگو

مامان

بغلم کن

جهنم

adambarfi40 — Fri, 11 Jul 2008 08:10:55 GMT

بهشت نه

جهنم زیر پای مادریست

با سینه های رگ کرده

از شیر مهر

که کودکش

پستان به دهان نمی گیرد

با اشکهای غربتی

adambarfi40 — Sun, 20 Apr 2008 19:01:18 GMT

در اين هواي نكبتي بايد بزك كني

باور كنند لعبتي ، بايد بزك كني

ديگر افاقه كي كند سيلي روزگار

خوبي خوشي سلامتي ، بايد بزك كني

زخمت ميان وسمه و سرخاب گم شده

با دردهاي لعنتي بايد بزك كني

به به چه دل پذير شد خانوم كلامتان!

در هجمه ارادتي، بايد بزك كني

تا بشنوند باهمان گوش ها ي كر

اين واژه هاي پاپتي، بايد بزك كني

زن نيستي مگر ؟ چه سوال مكرري!

سختي چرا ؟! به راحتي بايد بزك كني

نه روسپي كه مادري ات آرزو بود ،

بر سادگي بكش خطي، بايد بزك كني

برچيده شد بساط دل و سيرت نكو

تو خال و خط و صورتي، بايد بزك كني

فرقي ميان زاهد و كافر نمي كند

بهر دل جماعتي بايد بزك كني

وقتي دلت براي خودت تنگ مي شود

با اشكهاي غربتي بايد بزك كني

دعوتنامه

adambarfi40 — Thu, 22 Nov 2007 10:06:11 GMT

گوشم را می گذارم روی سینه در

سه سال است

گاهی کلیدی در را می بوسد

ولی بی فایده است

دلش نمی لرزد

مثل دل من

هی می روم توی نانوایی ها می ایستم

اما نمی دانم چرا هیچ تنوری نمی تواند عطر دستهایت تورا پخش کند

من دیگر نان نمی خورم بابا

و هر چقدر هم که باب همایون را بالا و پایین بروم و

سرم را فروببرم توی کت های مردانه

هیچ کتی بوی آغوش تورا نمی دهد

و تو همین طور نشسته ای به تماشا

سه تا پاییز

سه تا بهار

سه تا زمستان

عطر دوستی

جدایی

عشق

همه را امتحان کردم

به هر دری زدم

این هوای دلتنگی

به اندازه سه هزار سال دلم را پر کرده

نمی رود

نمی آیی

دختر خوبی می شوم

غر نمی زنم

به مادر کمک می کنم

بعد

مهمان خواب های آشفته ام می شوی؟

قطار

adambarfi40 — Fri, 26 Oct 2007 09:53:51 GMT

تمام راه می رقصد

قطاری که مرا به تو می رساند

روی ریل بند نمی شود

احوال درختها را نمی پرسد

ایستگاههارا دوست ندارد

تا ترس نرسیدن را بریزد توی جان من و

بعد توی آغوش تو

برمی گردم

دل دل می کند

دل نمی کندقطار

از ایستگاه چشم های تو

ایستگاه بدرقه دستهایت

درها بسته می شود

تو دست تکان می دهی

ساعت ایستگاه دوباره حرکت می کند

مثل ساعت انتظار من

قطار می لرزد

بغضش می آید تا کوپه اول

دستم را می گذارم روی میله های لرزان پشت شیشه

میله ها بوی دستهای تو را می گیرند

و آوازهایم عطر لبهایت را

قطار آرام می گیرد

ما به ایستگاه آخر می رسیم

ساعت دلتنگی کوک می شود

و چشمهای قطار به پاهایم

تا برگردم...

به گزارش هواشناسی تو می آیی

adambarfi40 — Sat, 05 May 2007 13:38:55 GMT

سونامی

ترنادو

نمی دانم اسمت را چی بگذارند

هیچ کاسه و کوزه ای را هم بهم نمی ریزی

گرد و خاک می کنی تا

دل من را ببری

تو فکر کردی مگر چند کیلو است

این صاحب مرده خراب شده

به گزارش هوا شناسی هوا ناجوانمردانه زیباست

و من منتظر تو ام

دکمه های پالتو ام را باز گذاشته ام

چشمهایم را بسته ام

و لبهایم نیمه باز

دستهایم کمی تا قسمتی می لرزد

و این بغض های پراکنده دارند جمع می شوند تا هجوم بیاورند به هنجره

قسمت توست انگار

وگرنه هوا شناسی از این گزارش ها زیاد داده

مادر باد نزاییده بود طوفانی که .....

و من چه کل کل می کردم برایش

نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

حالا تو داری می رسی

رسیده ای

و سینه ام حالا چه سبک است

شانه طوفان چقدر گرم است چقدر محکم

این مرده که ترس ندارد

adambarfi40 — Fri, 15 Dec 2006 16:56:09 GMT

مراقب باش

انگشتهایت

میان چشمهای انتظاری که به دردر دوخته ام نرود

مراقب باش اگر رسیدی

پا برهنه بیایی

دکتر گفت صدای هیچ کفشی را نباید بشنوم

اما.....

اصلا چشم دلم کور

گوش دلم کر

که دشمن مسافری بشود

تو بیا

دکترها هم باید نان بخوردند دیگر...

و شاید مرده شورها

وقبر کن ها

چرا نان مردم را آجر کنیم؟

فقط بیا

تا لااقل آنها یک مرده خندان را بشویند

و قبر کن ها به چشمهای آرامم حسودی کنند

اگر پیدایت کنم

اگر بیایی

دیگر چشمهایم را به زور نمی بندند

و همه می گویند

این مرده که ترس ندارد

برمی گردی

adambarfi40 — Mon, 18 Sep 2006 16:18:18 GMT

جاده باریک می شود

دل دل می کند

دلتنگ می شود

بجنب

وگرنه بغض پنبه ای ابرها می ترکد

و رد پایت را می شوید از این جاده

باید برگردی

تا دل جاده باز شود

چشم به هم بزنی

تمام این راه ها بزرگ می شوند

و من تمام راه راههای بزرگراه را می بوسم

فقط باید بجنبی.

تا داغی آسفالت ها مست بوسه و باران شوند